haubiþ

Noun, common, neuter noun, neut. Na Neuter a-stems [St §145; BE §93-94] true

haubiþ

haubid J 19,2 L 7,46, vgl. 25C Na Haupt

haubida

haubiþ

haubiþ

haubidis

haubidis

haubiþ

haubiþ

haubida

haubiþ

haubidis

haubiþ

haubiþ

haubiþ

haubiþ

haubida

haubiþ

haubida

haubiþ

haubiþ

haubiþ

haubiþ

haubiþ

haubida

haubiþ

haubida

haubiþ

haubiþ

haubiþ

haubiþ

haubiþ

haubiþ

haubiþ

haubiþ

haubiþ

haubiþ