þagkjan

Verb verb sw.V.1-i Weak verb (class 1: -ja- / long stems) [St §216; BE §185-188] þaht þahts

þagkjan

þaggkeiþ Mc 8,17 u. þankeiþ L 14,31, vgl. 28b u.a. unreg.sw.V.1 Prt. þāhta, Pt.Pf. þāhts, vgl. 53.228 denken, überlegen

þagkjandans

þahta

þagkjandei

þagkjandam

þagkjan

þahta

þahtedun

þahtedun

þagkjandans

þahtedun

þahtedun

þagkjau

þagkjau

þagkjan

þagkjan

þagkjai

þagkjai