þiudans

Noun, common, masculine noun, masc. Ma Masculine a-stems [St §145; BE §90-91]

þiudans

Ma König

þiudanis

þiudane

þiudans

þiudans

þiudana

þiudans

þiudans

þiudans

þiudans

þiudans

þiudan

þiudans

þiudan

þiudanis

þiudanos

þiudans

þiudan

þiudans

þiudans

þiudans

þiudana

þiudans

þiudans

þiudans

þiudan

þiudan

þiudan

þiudans

þiudans

þiudanis

þiudana

þiudanam

þiudanam

þiudans

þiudanis

þiudanis