þiuþeigs

Adjective adj. Adj.a Pure a/o-stems [St §181; BE §123-124]

þiuþeigs

Adj.a gut, gepriesen

þiuþeigs

þiuþeiga

þiuþeigs

þiuþeigs

þiuþeigamma

þiuþeiga

þiuþeigana

þiuþeigs

þiuþeiga

þiuþeigana

þiuþeigs

þiuþeigins

þiuþeiga

þiuþeigo

þiuþeigo

þiuþeiga