þridja

Numeral, ordinal num., ord. Adj.a Pure a/o-stems [St §181; BE §123-124] true

þridja

sw. der dritte — adverb. Neut. þridjo: ~jo þata: zum drittenmal

þridjan

þridjin

þridjin

þridjan

þridja

þridjin

þridjin

þridja

þridjo

þridjin

þridjan

þridjan

þridjo

þridjo

þridjo

þridjo