þwairhei

Noun, common, feminine noun, fem. Fn Feminine n-stems [St §155-157; BE §111-113]

þwairhei

Fn Zorn, Streit, Streitigkeit

þwairhein

þwairheins

þwairhein

þwairhein

þwairhein

þwairhein

þwairhein

þwairheins

þwairheins

þwairheins

þwairhein

þwairhein

þwairhei

þwairhei

þwairhein

þwairhein

þwairhein

þwairhein

þwairhein

þwairheins