witan

Verb verb sw.V.3 Weak verb (class 3: -ai-) [St §218; BE §191-193]

witan

sw.V.3 m. Dat. auf etw. sehn, acht geben, es bewachen, hüten, etw. halten

witandans

witan

witaiduh

witaid~ uh

witaiþ

witandans

witands

witaidedun

witandei

witaida

witan

witandans

witan

witandans

witandans

witandans

witandans

witandans

witandans

witandans

witandans

witaida

witandans

witandans

witandans

witaiþ

witandans

witandans

witandans

witands

witands

witan<d>s

witands

witands

witands

witands

witands

witand(s)

witands

witai

witands